No tak, zdążyłam pochwalić się moim nowym zwierzątkiem i już mi pozazdrościli. I babcia i Marta zgodnym chórem zakrzyczały mnie i kazały zwierzątko czym prędzej usunąć! (PS. Co na to towarzystwo opieki nad zwierzętami??)

Otóż obie, oczywiÅ›cie każda osobno, stwierdziÅ‚y, że to PÄ™drak (wyobraźcie sobie - moja piÄ™kna Glizda - PÄ™drakiem !! No jakże tak można!!) i że poobgryza mi korzonki…

Niestety, na szczęście dla glizdy, schowaÅ‚a siÄ™ ona gÅ‚Ä™boko (pewnie wyżera moje kwiatki.. grrr…) i nie mogÄ™ jej znaleźć..

W ramach ujęć fotograficznych dziś w odcinku:

Moja Nowa Konewka

Babcia powiedziała, że być może nasze roślinki - tak, te które buntują się i nie chcą wyrosnąć (bądź ich tam nie ma, hehe), nie trawią pojemników, w których zostały posadzone :D

Babcia radzi wymienić doniczki w pierwszym kroku. I podlewać, podlewać, podlewać…

Po świętach obiecuję się tym zająć :D Sprawdzimy to ;)

P.S. Jak ktoś nie ma pojęcia, o które chodzi to początek historii jest opisany TU

Mój “chorowitek”, Hiacynt Åšrodkowy. OzdrowiaÅ‚!!!

Nie jest już biały, zazielenił się, urósł sporo od ostatniego czasu. Wygląda na to, że wszystko z nim w porządku :D

Jednym słowem - Babcia miała rację hihihi

No to specjalnie dla Babci fotka tegoż Hiacynta (na drugim planie różowe-nie-wiadomo-co)

Babcia mówi, że jak już kwiatki tak chętnie wyłażą to trzeba je codzień podlewać. Po mało wody, ale codziennie.

Cóż, może być i codziennie, skoro tak pięknie się odpłacają :)

Babcia mówi, że panikę sieję. A kwiatek (czytaj: mój zbielały kiełek hiacynta) może taki właśnie być.

Babcia na kwiatkach co nieco się zna, więc tym bardziej się cieszę, że tak twierdzi :) Kwiatka oczywiście otoczę szczególną troską, no ale kamień spadł mi z serca :D